Bij de indiensttreding van een nieuwe medewerker wordt er op basis van de fysieke identiteit van de persoon een digitale identiteit/gebruikersaccount aangemaakt. Hierbij gebruik je bijvoorbeeld een identiteitsbewijs als basis.
Vervolgens kan de gebruiker toegang worden verleend tot de bij deze account behorende gegevens en systemen. Dit gebeurt door middel van het koppelen van de juiste toegangsrechten aan het account.
Vervolgens dient de gebruiker zichzelf bij het inloggen op het gebruiksaccount te authenticeren om aan te tonen wie hij is.
Risico’s bij het authenticeren ontstaan wanneer anderen (kwaadwillenden) toegang kunnen hebben tot authenticatiegegevens.
Wanneer enkel gebruik gemaakt wordt van iets dat je weet, zoals een wachtwoord, kan een kwaadwillende deze informatie eenvoudiger misbruiken. Aanvallers kunnen wachtwoorden buit maken bij datalekken van andere systemen indien de gelekte wachtwoorden elders worden herbruikt.
Door de toepassing van MFA (multifactorauthenticatie) wordt de kans kleiner dat een kwaadwillende toegang heeft tot de volledige set aan authenticatiegegevens. Door toepassing van least privilege en need-to-know wordt de toegang van gebruikers beperkt tot de hoogst noodzakelijke. Hiermee kan de impact van compromitatie van een gebruikersaccount worden beperkt.